Ervaringen
Ervaring van een vrijwilliger
Ik ben aangekomen op het adres, waar een zieke mevrouw mijn ‘cliënt’ is. Gedurende de dag zorgen haar getrouwde dochters voor haar. Zij werden in toenemende mate bezorgd over de nachtrust van hun vader. Daarom hadden zij STSU benaderd. Mijn cliënt was een sterke vrouw. Nog niet zo lang geleden is er een top-feest geweest van hun 50-jarig huwelijk. Zij is in de buurt bekend, dreef jarenlang haar winkel op de hoek. Het kostte haar erg veel moeite om door haar ziekte stapjes terug te moeten doen en, voor haar gevoel, haar waardigheid te verliezen.
Als ik vol aandacht bij haar zit, probeer ik mijn hart leeg te maken om dit onbekende leven haar eigen plek te laten hebben. Dit kost moeite. Het scheppen van deze ruimte heeft iets van eb en vloed. De nacht is niet suffig. Je staat open voor intra- en extra-ruimtelijke ervaringen, terwijl je vertrouwd raakt met de schaduwen van de kamer en met de klok, die luid verkondigt dat er weer een uur is afgetrokken van de beschikbare levenstijd; onwrikbaar symbool van voorbij gaan. Het leidt niet tot het geloof, maar wel tot een gevoel van mysterie als de nacht zich terugtrekt voor het eerste licht van een nieuwe morgen. En dan –zacht maar helder- vraagt mevrouw: “Is het al morgen? Ik ben er nog….”
Als haar inmiddels opgestane echtgenoot haar begroet, herhaalt het zich weer: “Ik ben er nog….”, als een ontvangen gunst. Het klinkt als een bereidheid, na al die weken van spanning en emoties. Even later wens ik hen beiden sterkte, om vervolgens in het toenemende daglicht en met de intense frisheid van de wind naar huis te fietsen.
’s Avonds word ik opgebeld met het bericht dat mevrouw is overleden. Ik weet dat het een geschenk is, voor haar en allen die het mee ‘beleefden’.
Ervaring van een nabestaande
Uw Stichting en in het bijzonder de vrijwilligers die in februari in totaal 5 nachten bij mijn moeder gewaakt hebben, hebben een belangrijke bijdrage geleverd aan een goed levenseinde voor mijn moeder.
Zij is op 12 maart overleden, gelukkig in haar eigen bed en niet in het ziekenhuis. Het contact dat ik met u en uw collega’s gehad heb, was uiterst plezierig en de snelle hulpverlening van uw Stichting bewonderenswaardig. Ik ben u daar zeer dankbaar voor. Ik heb per giro een gift overgemaakt naar uw Stichting.
Ik wens u veel succes met uw zeer waardevolle en met liefde verrichte werk.
Nogmaals veel dank, ook namens mijn familie.