Geschiedenis

In 1986 is in een kleine groep de gedachte uitgewerkt om een organisatie op te zetten van vrijwilligers in de terminale thuiszorg.

Deze groep bestond uit een (wijk)verpleegkundige, een wijkpastor en een ziekenhuispastor. De gedachte is ontstaan vanuit ervaringen in het eigen werk en is getoetst aan een aantal huisartsen en de toenmalige thuiszorgorganisatie. In de krant is er een artikel geschreven met een brede oproep naar iedere belangstellende om mee te doen en te denken over de verdere ontwikkeling. Hieruit ontstond een initiatiefgroep die deze vrijwilligersorganisatie heeft opgezet.

Vrijwilligers die náást de familie staan om zo samen te zorgen voor de zieke. Op die manier willen we het de familie mogelijk maken de zware taak in de zorg voor een ernstig zieke dierbare thuis, te voltooien.

In 1986 was er nog relatief weinig ontwikkeld rondom deze specifieke (thuis)zorg. De meeste mensen bleven in het ziekenhuis of gingen naar een verpleeghuis.

De vraag van de zieke om naar huis te mogen werd in het ziekenhuis dan ook veelal negatief beantwoord: “dat is niet mogelijk, er kan niet voldoende zorg worden geboden.”

In de afgelopen 25 jaar is er in de palliatieve terminale zorg veel veranderd.