Visie

In de jaren ’70 van de vorige eeuw is er, mede door psychiater Elisabeth Köbler Ross, een verandering gekomen in het denken over ‘de dood’. Tot die tijd was het gewoon als ernstig zieken juist in het ziekenhuis verbleven om daar te sterven. De verandering betekende dat de dood weer meer bij het leven ging horen. Dat betekende ook dat het sterven minder plaatsvond in een ziekenhuis. Zieken wilden thuis blijven, buren gingen hulp bieden en er kwam georganiseerde vrijwilligershulp om familie te ondersteunen. De Stichting Thuis Sterven Utrecht was een van deze organisaties die in 1987 begon met het bieden van deze ondersteuning.

Missie

Mensen in de terminale fase van hun leven mogelijk maken om thuis te blijven of naar huis te gaan om thuis te sterven, door het bieden van vrijwilligershulp als aanvulling op de mantelzorg.